(تکامل و عشق) از نظر منطق
تکامل و عشق از نظر علم و منطق
در مورد پرسش این که چرا ما به عشق مسلح شده ایم پیش از این از طریق تئوری تکاملی پاسخ گفته شده است. ما عاشق می شویم چون این بدین معنی است که می خواهیم تولیدمثل کنیم. گونه ها از طریق تولیدمثل بقا می یابند و این مسئله بقای گونه ها در تکامل است. چون جفت گیری هدف غایی است پس احساس عشق رومانتیک فقط وسیله ای برای رسیدن به این هدف است. در مطالعه سال ۲۰۰۵ مناطقی کشف شدند که عامل انگیختگی جنسی در مغز هستند که کاملا فعال نیستند هنگامی که فردی عاشق می شوند. دو منطقه باهم همپوشانی هایی دارند اما تجربه یکسان ندارند.
این مسئله این ایده را رد نمی کند که عشق برای این وجود دارد تا تولیدمثل را ایجاد کند اما عمدتا پرسش های جدیدی را موجب می شوند. به خصوص اینکه چرا ما به احساس عشق ادامه می دهیم حتی پس از اینکه تولیدمثل کردیم؟ پاسخ اخیر همچنین بر اساس تکامل داده شده است. ترکیب پاداش و علاقه منجر به اعتیاد پایداری به فرد به خصوصی می شود که همان شریک زندگی است.
به خاطر ارتباط با انگیزه پاداش و ملازم آن، دوپامین آزاد می شود که خیز اولیه ای به عشق رومانتیک است که شبیه به اعتیاد به جای شور و هیجان است. از این گذشته به هر حال انتقال دهنده های عصبی ممکن است نقشی بزرگتر در ایجاد دلبستگی طولانی مدت ایجاد کنند که حتی فراتر از سال های تولیدمثلی ما دوام بیاورند.
مواد شیمیایی وازوپرسین و اکسی توسین به انسان و ۳ درصد از گونه های پستاندار کمک می کند تا تجربه ای پایدار آن هم با عشق به یک همسر به دست آورند. این دو ماده شیمیایی مرتبط به توانایی ما برای ایجاد ذهینیت دیگران هستند و به ما کمک می کند تا دیگران را بشناسیم. آنها همچنین در طی انجام یک رابطه جنسی همراه با دوپامین آزاد می شود.
ترکیب دوپامین (که شامل احساس خوشنودی می شود)، اکسی توسین (که با احساس دلبستگی و علاقه مرتبط است) و وازوپرسین (که باعث افزایش دلبستگی می شود همچنین به افزایش شناخت اجتماعی ما کمک می کند) منجر به رفتاری آموخته شده می شوند جایی که ما واقعا به زوج خویش اعتیاد پیدا می کنیم. صرف نظر از این نظر که شخص عاشق شده را با فردی که مواد مخدر تزریق می کند هر دو با مواد مشابهی تحریک می شوند در هر دو مورد می توانند احساس مشابهی به دست آورند و همچنین اعتیاد پیدا کنند.
این مواد شیمیایی یکسان ممکن است همچنین نقشی در عشق خانوادگی بازی کنند مانند آن چه که بین والدین و بچه ها یا بین برادر یا خواهرها وجود دارد. برای نمونه ماده اکسی توسین نقشی را در پیوند والدین بازی می کند و در طی دوره تولد بچه در مادران بازی می کند و نقشی در زمینه تولید شیر از سینه مادر بازی می کند.
پس ما عشقی را تجربه می کنیم که برای پرورش دادن روابطی که ممکن است منجر به تولیدمثل و حفظ ارتباط با فرزندان حاصل از آن روابط شود کمک خواهد کرد.